Bij een verleidelijk product in de winkel helpt het om niet meteen te beslissen, maar er eerst een foto van te maken. De foto blijft bewaard, terwijl het product zelf op de plank blijft liggen, en dat geeft ruimte om er later, in alle rust, nog eens over na te denken.
Deze gewoonte werkt omdat de eerste prikkel van het zien van een product vaak sterker is dan de behoefte die er daadwerkelijk achter zit. Door een foto te maken in plaats van het product meteen mee te nemen, wordt die prikkel als het ware even geparkeerd, zonder dat de keuze definitief wordt gemaakt.
Thuis nog eens rustig kijken
Eenmaal thuis is het makkelijk om de foto later nog eens te bekijken. Vaak blijkt dan dat de eerste aantrekkingskracht al is weggeëbd, en dat het product helemaal niet meer zo nodig lijkt als in de winkel.
Soms blijft de wens juist wel bestaan, en dat is dan ook een duidelijk signaal. In dat geval kan er alsnog voor het product worden gekozen, maar dan met een weloverwogen beslissing in plaats van een opwelling in de winkel zelf.
De foto kan ook gedeeld worden met een partner of een huisgenoot, zodat er samen over wordt nagedacht in plaats van alleen. Een tweede mening geeft vaak extra duidelijkheid, en soms is het gewoon fijn om te merken dat iemand anders net zo twijfelt als jijzelf.
Met de tijd wordt deze gewoonte een vanzelfsprekende tussenstap tussen het zien van iets moois en het daadwerkelijk kopen ervan. De telefoon wordt zo een klein hulpmiddel om verleidingen even op afstand te zetten, zonder dat er iets verloren gaat.
